Betagarri publican novo disco

“Zorion Argiak” (Elkar, 2012) é o título do novo disco de estudo de Betagarri. Un proxecto moi ambicioso ao que o grupo dedicoulle moitísimas horas.

É un álbum doble, con 23 novos temas e moitos invitados que quixeron participar e colaborar co grupo. Tonino Carotone, Gari, Pirritx eta Porrotx, El Drogas, Íñigo Muguruza, Mikel Urdangarin, Virginia de la Casa, Francis (Doctor Deseo), Juan (Soziedad Alkoholika), Xabi (Obrint Pas), Kutxi (Marea) son los cantantes que participaron en outros tantos temas poñendo as súas voces ao servizo das composicións que Betagarri crearon expresamente para eles. Estas van intercalando nos dous discos cos temas cantados por Iñaki.

En definitiva, un disco gravado entre amigos que presenta a uns Betagarri entre o rock, o ska e o reggae coa seguridade que proporciona a experiencia e a madurez obtida nestes anos.

 Betagarri3-00

O vindeiro ano Betagarri cumplirá vinte anos e “Zorion argiak” será o disco que presenten, ainda que para que esto suceda antes terá que transitar o outono entre os nosos dedos e o frío do inverno entre as nosas encarnadas orelliñas. Ademáis, haberá moito que escoitar entre o día e a noite de cada xornada, pois a estes xoves curtidos ocurriuselles celebrar os seus dous decenios cun disco doble e vintetrés cancións. E para festexar a súa creatividade, ademáis da lonxevidade, complicaron o guión, ao estilo dun Raymond Chandler ou Dashiell Hammett, coa inclusión de numerosos sospeitosos, todas almas dos baixos fondos, de noites turbias e enemigos do sistema, coma os propios Betagarri.

Con o usen colaboracións o resultado final sería similar, o importante son as cancións, o estilo, o selo de identidade e Betagarri o teñen moi marcado. Aínda así, para o ointe non deixará de ser curioso escoitar as voces, entre outros, de Iñigo Muguruza, Gari, Kutxi “Marea”, Francis “Deseo”, Juan “S.A.”, El Drogas… e incluso Pirritx eta Porrotx, canción, “lagunak”, coa que pequenos e grandes seremos un pouco máis felices. ¡Palabra! Non, non son versións cantadas polos cantantes orixinais ou temas da historia do rock vasco. Non, aquí todo é novo, como a súa furgoneta, a que os leva de bolo a bolo coa mesma ilusión que cando tiñas que buscarse a vida para chegar ao pobo en festas, a discoteca, o festival ou o gaztetxe máis pequeño.

En “Zorion argiak” o estilo dominante é o ska, o ritmo que mamaron cando eran uns críos, e o que volcaron na súa primeira maketa, quela “L” de novatos coa que comenzou a súa intensa historia. Pero a banda de Gasteiz non deixa escapar a ocasión se se presenta e o mesmo aproximanse un pouco máis ao rock que a o soul, opción nas que se moven como se a súa cidade fose a orixe da música. Non, non é así, pero non crea, que esas rúas da explanada coñeceron de todo: rock, heavy, ska, reggae, jazz, punk, techno, latino, melódico, blues, hardcore, metal, soul, folk, progresivo, sinfónico… Sempre foi unha cidade viva, e se o esquecemos aquí están os Betagarri.

“Zorion argiak” déixase querer de inmediato pola familiaridade da voz de Iñaki e a súa plástica melodía, pero o grupo traballou ao completo moi duro cos arranxos, en especial de ventos. De feito, ¿qué é o que non está currado a tope? Perfilan os estribillos, os coros, e deixan ao baixo que coloque cada nota nun lugar destacado da partitura. Con Juan “S.A.” ata Aitor fai un solo de guitarra suxo e inolvidable, que o compensa no delicado “Udazkenarekin batera”. ¿Quedan máis ocos por cubrir? Non pasa nada, aí están os parches de fixación de Iker, ¡batería e simpático! ou os finos rasgos de teclas.

Son un periodista kolega dos Betagarri, ¡vin como medraban!. Dende limparse os mocos ata chegar ao ár acondicionado da furgo. Si, é certo, pero este é un soberbio disco por encima de parentescos non sanguíneos. ¡E hai moito por descubrir en cada escoita! Sexan felices, deixénse levar. Hai motivos, e moitos, que o disco é doble.